W większości są związane ze schorzeniami dermatologicznymi. Zdarza się jednak, że towarzyszy on chorobie ogólnoustrojowej (wówczas może wystąpić swędzenie skóry bez objawów skórnych), zaburzeniom na tle nerwowym lub psychicznym. Swędzenie skóry może mieć mieszane przyczyny. Najczęstsze przyczyny świądu skóry to: Jeśli swędzenie skóry związane jest z przesuszeniem naskórka, schodzącą skórą po opalaniu lub pogryzieniem przez owady, poniższe metody pielęgnacji swędzącej skóry powinny wystarczyć. Jeśli jednak świąd skóry jest objawem choroby, konieczne jest przede wszystkim leczenie przyczyny problemu, a poniższe sposoby można To może być jedyny objaw choroby. Choroby nowotworowe w wielu przypadkach przez dłuższy czas rozwijają się po cichu lub dają mało charakterystyczne objawy. Jak się okazuje, jednym z nich jest świąd skóry, który jest najczęściej kojarzony z dolegliwościami dermatologicznymi. Dowiedz się, jakich symptomów pod żadnym pozorem nie Swędzenie skóry głowy i łupież a wypadanie włosów. Z łupieżem miała do czynienia chyba większość z nas. Nawet jeśli nie sami go doświadczyliśmy, to na pewno walczył z nim ktoś z naszego otoczenia - co najlepiej obrazuje jak powszechne jest to zjawisko. Ale zastanówmy się czym łupież właściwie jest? . Fot. coldsnowstorm /Getty Images Jak przestać jeść słodycze? Oto pytanie, które zadaje sobie wiele osób nieskutecznie walczących ze zbędnymi kilogramami lub z dolegliwościami spowodowanymi nadmiarem cukru w diecie. Cukier silnie uzależnia, więc wyrzeczenie się słodkości wymaga zastosowania odpowiedniej strategii. Usunięcie słodyczy z diety to często trudne zadanie. Słabość do słodkości związana jest bowiem z tym samym mechanizmem psychologicznym, co np. alkoholizm. Choć słodycze nie są tak szkodliwe, jak alkohol, warto ograniczyć ich spożycie do bezpiecznego minimum, a przede wszystkim odzyskać kontrolę nad własnym apetytem. Dlaczego warto przestać jeść słodycze? Słodycze, z których jedzenia warto zrezygnować, to przekąski powstające w przemysłowej produkcji. W ich składzie znajduje się przede wszystkim cukier lub jego zamienniki (np. syrop glukozowo-fruktozowy). W przeciętnym batonie (nawet opatrzonym etykietą „fit”) stanowi on około 50% masy. Pozostałe składniki słodyczy to najczęściej utwardzany tłuszcz roślinny, biała mąka, mleko w proszku, a także różnego rodzaju chemiczne dodatki smakowe, barwniki, konserwanty. Z dietetycznego punktu widzenia słodycze są produktem bezwartościowym – dostarczają jedynie tzw. pustych kalorii, które nie niosąc ze sobą żadnych składników odżywczych, niepotrzebnie podnoszą wartość codziennego bilansu energetycznego. Przykładowy baton dostarcza około 200–300 kalorii, co stanowi 10–15% dziennego zapotrzebowania na energię. Nadmiar cukrów w diecie to najczęstsza przyczyna nadwagi i otyłości. Magazynowane są one bowiem w organizmie jako zapasowe źródło energii, głównie w postaci tkanki tłuszczowej. Konsekwencjami częstego spożywania słodkości mogą być miażdżyca, nadciśnienie, choroby serca, cukrzyca typu II, problemy z cerą. Należy także pamiętać, że szkodliwe dla zdrowia są obecne w słodyczach tłuszcze trans (utwardzone oleje roślinne) oraz substancje chemiczne dodawane do żywności celem polepszenia jej walorów i wydłużenia terminu przydatności do spożycia. O ile zatem nie ma nic złego w okazjonalnym zjedzeniu kawałka ciasta, dobrze jest zrezygnować ze słodyczy w codziennej diecie. Sprawdź dlaczego tak łatwo uzależniamy się od cukru? odpowiedz znajdziecie w filmie: Zobacz film: Dlaczego tak łatwo uzależniamy się od cukru? Źródło: Dzień Dobry TVN Mechanizm uzależnienia od słodyczy Aby skutecznie przestać jeść słodycze, warto zrozumieć mechanizmy, które sprawiają, że tak chętnie się po nie sięga. Jednym z powodów jest wysoki indeks glikemiczny słodkich przekąsek. Ich spożycie powoduje gwałtowny wzrost poziomu cukru we krwi. Odpowiedzią organizmu jest intensywne wydzielanie insuliny, która powoduje przekształcanie nadmiaru glukozy w glikogen – substancję stanowiącą zapasowe źródło energii. To z kolei stanowi przyczynę nagłego spadku stężenia glukozy (hipoglikemii), co objawia się silnym uczuciem głodu. Najprościej i najszybciej można zaspokoić go wysokoenergetyczną, słodką przekąską, co zamyka błędne koło spożywania słodyczy. Apetyt na słodycze powiązany jest także z mechanizmami psychologicznymi. Po ulubione czekoladki najczęściej sięga się dla przyjemności, by poprawić sobie nastrój lub nagrodzić się za wysiłek. Tym samym spożycie cukru powiązane jest z układem nagrody (strukturami mózgu związanymi z motywacją i kontrolą zachowania) i wydzielaniem tzw. hormonów szczęścia, co łatwo prowadzi do uzależnienia. Organizm zaczyna „domagać się” słodyczy w określonych okolicznościach, a siłę tej potrzeby porównuje się często do narkomanii. Gwałtowne odstawienie cukru może powodować typowe objawy abstynencyjne – rozdrażnienie, zaburzenia koncentracji, bóle głowy itp. Dlatego rezygnacja ze słodyczy nie jest łatwym zadaniem i należy podejść do niego, przestrzegając pomocnych zasad. Jak przestać jeść słodycze? Skutecznym i bezpiecznym sposobem na ograniczenie ilości spożywanego cukru jest stopniowa rezygnacja ze słodyczy. Pozwala to uniknąć objawów abstynencyjnych i zmniejszyć zapotrzebowanie na słodkości. W tym celu należy: sukcesywnie ograniczyć częstotliwość spożywania słodyczy, zamiast sięgać po gotowe wyroby, przygotowywać domowe wypieki i desery, z dobrej jakości, wartościowych składników (np. masła zamiast oleju palmowego, miodu zamiast cukru inwertowanego), nad których ilością ma się kontrolę, stopniowo eliminować niezdrowe źródła cukru (nie tylko słodycze, ale też dosładzane napoje, produkty zawierające tzw. ukryty cukier) i zastępować je takimi przekąskami, jak świeże i suszone owoce, orzechy czy nasiona słonecznika, ograniczyć spożycie produktów zawierających oczyszczone węglowodany (o właściwościach podobnych do cukru) – czyli białego pieczywa, białego ryżu itd. – zastępując je pełnoziarnistymi odpowiednikami; dietę warto wzbogacać przy tym o błonnik (obecny np. w warzywach), który spowalnia wchłanianie cukru do krwiobiegu, zadbać o urozmaiconą, dobrze zbilansowana dietę i regularne spożywanie posiłków – niedoborowy jadłospis lub zbyt długie przerwy między posiłkami pobudzają ośrodek głodu, od czego już krok do sięgnięcia po skoncentrowane źródło energii, jakim są słodycze. Odzwyczajenie organizmu od cukru to tylko połowa sukcesu. Osoby, które pragną przestać jeść słodycze, najczęściej walczą także z uzależnieniem psychicznym. W takiej sytuacji rozwiązaniem może być: znalezienie źródła problemu i rozprawienie się ze schematem, który zmusza do sięgania po słodycze (w skrajnych przypadkach pomocne może być wsparcie psychologa lub psychoterapeuty), wprowadzenie „nagrody” alternatywnej do słodyczy, czyli poświęcanie się innej ulubionej czynności w chwili, gdy pojawia się ochota na słodkości, uczynienie z walki z nałogiem wyzwania, które podejmuje się tak, jak realizację innych ważnych celów – małymi krokami, których wykonanie wiąże się z wcześniej ustaloną nagrodą, ze wsparciem bliskiej osoby dążącej do podobnego celu itd. Zupełna rezygnacja ze spożywania słodkości jest zadaniem trudnym, a wręcz – w czasach, gdy cukier występuje nawet w pikantnych sosach sałatkowych – niemożliwym. Przede wszystkim jednak jedzenie słodyczy jest wielką przyjemnością, której – w granicach rozsądku – nie trzeba sobie całkowicie odmawiać. Odzwyczajając się od słodkości, można pozwolić sobie na drobne odstępstwa. Celem ograniczenia cukru w diecie powinno być przede wszystkim utrzymanie kontroli nad apetytem, co pozwoli zachować umiar w jedzeniu słodyczy. Czy artykuł okazał się pomocny? Świąd skóry szyi to nieprzyjemne i dokuczliwe uczucie, które występuje jako objaw wielu chorób – to symptom pojawiający się u chorych cierpiących na atopowe zapalenie skóry, alergie i łojotokowe zapalenie skóry. Swędząca skóra to objaw powodujący dyskomfort oraz znacząco obniżający jakość życia. Świąd skóry – przyczyny, które występują najczęściej Swędzenie szyi może być wywołane przez kontaktowe zapalenie skóry. Pojawiają się wtedy również objawy takie jak: nadmierna suchość, zaczerwienienie, pękanie, a nawet tworzą się krosty, pęcherze i owrzodzenia. Reakcja skóry, czyli tzw. wyprysk kontaktowy, może być spowodowana wieloma czynnikami substancjami chemicznymi – barwnikami (farby do włosów), niklem (biżuteria, guziki), lanoliną (kosmetyki), substancjami zapachowymi – perfumami, kosmetykami, tkaninami, spożytymi pokarmami. Aby upewnić się, czy wyprysk kontaktowy i swędzenie skóry szyi występuje pod wpływem danej substancji, przedmiotu lub żywności, lekarz może zlecić płatkowy test skórny, którego skuteczność wynosi 80%. Z kolei leczenie polega na podaniu leków histaminowych lub immunopresyjnych, które niwelują reakcję alergiczną. Innym sposobem jest odczulanie. Ponadto, aby zapobiegać kontaktowemu zapaleniu skóry, które wywołuje świąd skóry, należy przede wszystkim unikać kontaktu z alergenem. Inną przyczyną może być zakażenie liszajcem, czyli chorobą zakaźną, którą cechuje swędzenie skóry szyi i twarzy. Dodatkowo mogą pojawiać się także czerwone pęcherze wypełnione ropą, z czasem zamieniające się w strupy. Liszajec zakaźny najczęściej występuje u najmłodszych uczęszczających do żłobków i przedszkoli oraz dorosłych, często przebywających w grupach np. uprawiających sport kontaktowy. Leczenie polega na miejscowym zastosowaniu maści, a czasem także antybiotykoterapii. Swędzenie szyi a choroby skóry Świąd skóry na szyi może być objawem choroby dermatologicznej. Może być związany z innymi przyczynami zakażeniem świerzbowcem, atopowym zapaleniem skóry (AZS), trądzikiem, wysuszeniem skóry, schorzeniami ogólnoustrojowymi – zapaleniem nerek lub wątroby, niedoczynnością tarczycy, cukrzycą, żółtaczką, stresem wszawicą – wtedy objawy pojawiają się nie tylko na skórze głowy, ale również na skórze szyi i karku Swędzenie szyi a atopowe zapalenie skóry Świąd skóry może być objawem atopowego zapalenia skóry, choroby, która objawia się u coraz większej liczby ludzi. Związana jest ona z reakcją alergiczną, zanieczyszczeniem środowiska, niewłaściwą wilgotnością powietrza, zbyt wysoką i zbyt niską temperaturą otoczenia. Objawy choroby dermatologicznej dotyczą całego ciała. Uporczywy świąd, czerwone łuszczące się plamy skórne, swędzenie na owłosionej skórze głowy to nie tylko klasyczne objawy świerzbu, ale również i AZS. Silne swędzenie skóry jest bardzo uciążliwe i może dotyczyć szyi, łokci, kolan, pleców, brzucha. Na skórze pojawiają się także czerwone swędzące plamy, które często lokalizują się w fałdach skóry lub załamaniach np. na łokciach czy kolanach. Mogą one się łuszczyć, co świadczy o zaawansowanej postaci choroby. W takiej sytuacji bardzo ważne jest, by nie drapać tych miejsc. Jeśli zaczniemy rozdrapywać skórę, przyczynimy się do nasilenia stanu zapalnego. Zdecydowanie lepiej jest jak najszybciej zgłosić się do lekarza dermatologa po odpowiednie preparaty i maści, które ograniczą swędzenie i zmniejszą stan zapalny. Aby pozbyć się tych nieprzyjemnych dolegliwości należy często nawilżać skórę, smarować ją preparatami przeznaczonymi do pielęgnacji skóry nadreaktywnej i alergicznej. Osoba chora na atopowe zapalenie skóry powinna również przestrzegać diety, wykluczyć produkty wysoce alergenne, które mogą powodować stan zapalny. Swędzenie szyi a alergia Swędzenie skóry ciała i twarzy może być również objawem alergii. Nie musi to oznaczać AZS, ale może wynikać z innych reakcji alergicznych, np. uczuleniu na pyłki, sierść zwierząt czy produkty spożywcze. Często towarzyszą temu dodatkowe objawy takie jak: alergiczny nieżyt nosa intensywne złuszczanie skóry suchość skóry na skórze pojawiają się niekiedy łuszczące plamy Gdy wystąpią takie objawy, dobrze jest nawilżać skórę preparatami silnie nawilżającymi i hipoalergicznymi, a dodatkowo stosować leki przeciwhistaminowe. Sprawdza się także picie wapna. Czasem swędzenie skóry i szyi może być wywołane przez ukąszenie owada. W miejscu ugryzienia pojawia się zaczerwienienie, obrzęk, skóra wygląda nieładnie, może być napięta i obrzmiała. W takiej sytuacji najczęściej swędzi skóra, może wystąpić też intensywne złuszczanie powierzchni skóry w miejscu ugryzienia. Warto smarować ją preparatami łagodzącymi i nawilżającymi, a także stosować leki przeciwhistaminowe. Swędzenie skóry szyi w ciąży Świąd skóry w ciąży to dolegliwość, na którą skarży się ok. 20% ciężarnych. Zazwyczaj tego typu problemy skórne nie są związane z poważnymi przyczynami chorobowymi i dotyczą zachodzących w ciele kobiety zmian hormonalnych. Swędzący brzuch w ciąży to jednak nie jedyne miejsce na ciele ciężarnej, które może być objęte tym objawem – swędzenie skóry często dotyczy także szyi, nóg, rąk i piersi. Świąd współistnieje nierzadko z suchością, zmianami barwnikowymi oraz pojawiającymi się rozstępami. Jeśli jednak swędzenie skóry w ciąży jest uporczywe, należy zgłosić się do specjalisty, gdyż czasem okazuje się, że jest objawem choroby. Jedną z nich jest cholestaza ciężarnych, która najczęściej pojawia się w trzecim trymestrze ciąży i na początku charakteryzuje się świądem skóry dłoni i stóp, a później także szyi, twarzy i tułowia. Objawy są szczególnie dokuczliwe w nocy. Cholestaza ciężarnych nie może być bagatelizowana, gdyż może wywoływać powikłania takie jak np. przedwczesny poród. Inną przyczyną, która powoduje świąd skóry szyi w ciąży jest świerzbiączka ciężarnych. Oprócz swędzenia pojawiają się grudki, które najczęściej występują na rękach i nogach, ale mogą także pojawiać się na szyi i dekolcie. Chociaż objawy są dokuczliwe, to nie stanowią zagrożenia dla ciąży i ciężarnej. Świąd skóry a niedoczynność tarczycy Swędzenie skóry może być objawem ogólnoustrojowych zaburzeń metabolicznych albo chorób tarczycy. Problemy z tarczycą mogą być powiązane ze swędzącą skórą. Często jest to nietypowe skojarzenie, gdyż zwykle swędzącą skóra kojarzy nam się z jej przesuszeniem lub reakcją alergiczną. Świąd skóry jest dokuczliwym objawem choroby gruczołu dokrewnego i wymaga przeprowadzenia dokładnych badań i unormowania pracy tarczycy. Jeśli przy okazji pojawiają się również dodatkowe objawy takie jak wypadanie włosów, przybieranie na wadze, zmęczenie, zaburzenia pamięci, depresja lub obniżona kondycja psychiczna, należy udać się do lekarza pierwszego kontaktu i wykonać podstawowe badania TSH. Pozwalają one określić, jaki jest poziom tarczycy i ustalić odpowiednie leczenie. Swędzenie skóry głowy i szyi Bardzo często świąd szyi łączy się także ze świądem głowy. Do tego może im towarzyszyć zaczerwienienie, łuszczenie i podrażnienie skóry oraz pieczenie. Przyczyną może być łojotokowe zapalenie skóry, które objawia się łupieżem na głowie, a ponadto występują objawy takie jak swędząca skóra głowy, szyi, brwi, twarzy, a nawet klatki piersiowej. Ponadto, świąd skóry szyi i głowy może pojawiać się w związku z przewlekłą chorobą zapalną – łuszczycą. Swędzenie spowodowane jest pojawiającymi się czerwonymi plamami, które pokrywają małe, białe łuski. Oprócz głowy i szyi, mogą się pojawiać na całym ciele – najczęściej na dłoniach, kolanach, pośladkach, łokciach i stopach. Świąd skóry u dzieci a wszawica Wszawica to choroba występująca u najmłodszych, którą można się zarazić poprzez bliski kontakt fizyczny. Swędząca skóra głowy to pierwszy objaw, który powoduje zakażenie bakteryjne, wywołujące zaczerwienienie skóry i grudki zapalne. Warto podkreślić, że świąd może przenosić się także na szyję i kark, gdyż są to miejsca znajdujące się niedaleko linii włosów. Oprócz świądu na skórze dziecka pojawiają się drobne czerwone krostki, a ich rozdrapywanie może prowadzić do powstawania na skórze strupów. Niekiedy wszawicy może towarzyszyć też wypadanie włosów. Aby się pozbyć problemu należy zastosować specjalny preparat na wszy, wyczesywać włosy grzebieniem, a nierzadko także skrócić włosy dziecka. Swędzenie szyi a psychika Dokuczliwym swędzeniem przejawiają się również problemy z obniżeniem kondycji psychicznej. Nerwica i zaburzenia lękowe mogą wywoływać różne objawy fizyczne, w tym także świąd skóry. Zmiany skórne mogą pojawić się na skutek stresu, intensywnego napięcia nerwowego lub nadmiernych emocji. Co więcej, intensywny i przewlekły stres jest w stanie nasilać objawy choroby dermatologicznej. Warto dbać o swoje podłoże psychiczne, utrzymywać balans w życiu, bo objawy pojawiają się często w sytuacjach napięcia emocjonalnego. Jeśli są silne dobrze jest skonsultować się z psychologiem, ewentualnie dermatologiem. Konieczne jest również nawilżanie skóry i dbanie o nią w codziennej pielęgnacji. Inne przyczyny swędzenia skóry Świąd skóry i swędzenie szyi mogą wynikać również z nieprawidłowej pielęgnacji. Być może mamy skórę wrażliwą, która potrzebuje intensywnej pielęgnacji i smarowania jej preparatami nawilżającymi i odbudowującymi jej barierę ochronną. W takiej sytuacji należy nie tylko ją regularnie nawilżać, ale również unikać gorących kąpieli, noszenia ubrań wykonanych ze sztucznych i nieprzewiewnych tkanin, a także przegrzewania ciała. To wszystko może nasilić stan zapalny i odczucie świądu. Warto także dbać o właściwe nawilżenie skóry, pić przynajmniej 2 litry wody niegazowanej dziennie. To pomaga utrzymać skórę w dobrej kondycji. Czytaj też:12 produktów, które pogarszają egzemę Swędzenie twarzy może mieć wiele przyczyn. Zawsze jednak jest tak samo uporczywe. Im dłużej trwa, tym trudniej nam skoncentrować się na codziennych czynnościach oraz powstrzymać się od drapania, które zazwyczaj jeszcze pogarsza sprawę. Dlaczego skóra na twarzy swędzi i jak sobie radzić z tym przykrym problemem?Swędzenie twarzy – możliwe przyczynyPrzesuszona skóra Najprostszym powodem swędzenia może być nieodpowiednie nawilżenie skóry. Swędzenie spowodowane suchością skóry zdarza się latem w wyniku zbyt intensywnego opalania, jednak najczęściej występuje zimą. Zimny wiatr i suche powietrze w pomieszczeniach, spowodowane ich ogrzewaniem, to główne przyczyny tego stanu rzeczy. Jeżeli w sezonie jesienno-zimowym swędzi Cię twarz, a nie towarzyszą temu żadne inne objawy – krostki, bąble wypełnione płynem czy wysypka – spróbuj poprawić poziom jej nawilżenia. Regularnie stosuj kremy ochronne, zwłaszcza po kąpieli, oraz pij dużo wody, a stan skóry powinien się Jeżeli swędzi Cię skóra tylko na twarzy, może to oznaczać, że masz uczulenie na któryś ze stosowanych kosmetyków – puder, róż czy chociażby mydło, którego używasz do mycia twarzy. Odstawiaj je po kolei, aż wyodrębnisz winowajcę. Alergiom często towarzyszy zaczerwienienie skóry lub „pokrzywka”, ale nie zawsze tak zapalenie skóry Mało prawdopodobne, żebyś miała atopowe zapalenie skóry i o tym nie wiedziała, ta choroba atakuje bowiem w dzieciństwie i pozostaje, niestety, na całe życie. Trzeba jednak wziąć pod uwagę i tę opcję. Atopowe zapalenie skóry objawia się silnym swędzeniem, suchością skóry i czerwonymi plamami, przypominającymi liszaj. Niestety wciąż nie wynaleziono lekarstwa, które całkowicie zwalczałoby te chorobę. Należy więc w sposób szczególny dbać o skórę, by złagodzić objawy choroby. Osoby chore na atopowe zapalenie skóry nie powinny brać zbyt długich kąpieli, powinny za to pamiętać o częstym stosowaniu natłuszczających kosmetyków. Ulgę w chorobie przynosi także… słona woda. Warto więc używać do kąpieli soli z Morza zapalenie skóry Ta choroba może występować tylko na twarzy lub na skórze całej głowy. W odróżnieniu od łuszczycy, nie pojawia się na innych częściach ciała. Osoba cierpiąca na tę chorobę uskarża się nie tylko na świąd, ale też zaczerwienienie i łuszczenie się zapalenie skóry jest chorobą o podłożu hormonalnym. Powoduje je nadczynność gruczołów łojowych. Najbardziej narażone są więc nastolatki oraz osoby znajdujące się w stanie permanentnego stresu. Choroba ta jest też typowa dla skóry tłustej, która daje lepsze warunki do rozwoju drożdżaków. Grzyby te są elementem flory bakteryjnej organizmu każdego człowieka, jednak to tłusta skóra sprzyja ich nadmiernemu rozwojowi. Jeżeli uważasz, że zaatakowało Cię łojotokowe zapalenie skóry, koniecznie idź do lekarza, który zaleci odpowiednie leczenie. Najczęściej są to maści przeciwgrzybiczne, czasem dodatkowo również leki – pospolity lub różowaty Jeżeli swędzeniu twarzy zaczynają towarzyszyć liczne krosty i zaskórniki, może to być trądzik. Trądzik pospolity jest typowy dla młodych ludzi – większość z nas miała z nim problem w okresie dojrzewania – ale bywa, że atakuje i dorosłych. W ich przypadku zmiany są zazwyczaj umiejscowione w dolnej części twarzy – na żuchwie, brodzie, szyi czy w okolicy ust. Taki trądzik jest przeważnie wywołany nieodpowiednią dietą lub stresem i, niestety, jeszcze trudniejszy do leczenia, niż trądzik różowaty objawia się nie tylko krostami, ale też zaczerwieniami twarzy i „pajączkami”, a w zaawansowanej postaci nawet zwłóknieniami i obrzękami limfatycznymi. Jakikolwiek trądzik u siebie podejrzewasz, konieczna będzie wizyta u dermatologa, który wdroży odpowiednie leczenie. Niezwykle ważna jest też zmiana diety – trądzik może nasilać alkohol, kawa, słodycze i wysoko przetworzone Suchość i swędzenie skóry to jeden z pierwszych objawów cukrzycy. Czasem towarzyszy im łuszczenie się i podatność na infekcje. Liszajec zakaźny Ta bakteryjna infekcja atakuje okolice twarzy i szyi. Przeważnie dotyczy dzieci, a najłatwiej zarazić się nią latem. Wywołują ją paciorkowce. Skóra zaatakowana przez liszajec wygląda źle, gdyż tworzą się na niej liczne strupy, ale na szczęście choroba jest łatwa do wyleczenia. Wystarczy maść z Długotrwały stres może wywoływać nie tylko trądzik, ale też… samo swędzenie. Jeżeli żadna z wymienionych chorób Cię nie dotyczy, swędzenie może mieć podłoże dzieje się z Twoją skórą, postaraj się jej nie drapać. Wiemy, że to trudne, ale rozdrapywanie podrażnionej skóry nie przyniesie jej nic dobrego, a wręcz przeciwnie – może nasilić objawy czy wręcz spowodować blizny. Jeżeli swędzeniu nie towarzyszą żadne dodatkowe objawy, najpewniej to po prostu podrażnienie lub uczulenie. Jeżeli jednak zmiana sposobu pielęgnacji skóry twarzy nie daje spodziewanych efektów, idź do lekarza. Swędzenie może być spowodowane jednym z setek czynników, od wpływu środowiska aż po groźne choroby. A ile przyczyn, tyle sposobów swędzenie Twojej twarzy jest spowodowane jej przesuszeniem lub podrażnieniem, najlepiej stosować naturalne kosmetyki. Przedstawiamy kilka domowych sposobów na dbanie o skórę – między innymi maseczki na twarz.

swędzenie skóry po słodyczach